Applecores zijn voor mij te rondborstig maar opgeven wou ik niet. Geconfronteerd met een slakkegang, besloot ik, na ernstige brainstorming, mijn pogingen om op die manier de klokhuisjes te naaien, te staken.( Wat een grammaticale zin!)
'Eureka' riep Archimedes terwijl hij naakt door de straten liep. Nu moeten jullie niet denken dat ik naakt op de bee zat, maar ik voelde mij zoals Archimedes. Er bestaat een gemakkelijke manier om de applecores machinaal rondborstig te naaien zonder enige inspanning. Aangezien ik de testfase nog moet ingaan, laat ik jullie nog even op jullie honger zitten.
En hebben anderen geen inspiratie meer????? Vingerhoedjes alom, in alle kleuren en maten waarvan hier het bewijs.
Ik vind ze wel prachtig. Veel mooier dan mijn klokhuisjes met mijn lelijke lapjes. Hoewel, het lelijke eendje werd ook een prachtige zwaan.
Judith, die afgezakt was, naar ons bourgondisch Belgenlandje, had voor iedereen een pracht van een cadeautje mee. Ontzettend mooi en verschrikkelijk veel werk. Judith, dank je wel!
En hoe trots een oma kan zijn.




24 reacties:
Terecht trotse oma, prachtig kleinkind.
Die ronde lapjes lijken me ook niet zo handig met naaien, maar de vingerhoedjes worden prachtig. Wat is dat leuk zo samen in een groep met allemaal verschillende kleuren. En nu maar kijken wie de meeste af heeft. Schattig kleinkind.
Groetjes Marianne
Fijn om weer van je te horen/zien/lezen. En wat een heerlijk kereltje is je kleinzoon! Mooie ogen ook! Van zijn oma zeker?
Dikke knuffel
Berna
Oh terecht trots oma!!!
Wat een mooie werkjes krijg ik hier te zien...
Ik heb je wel gemist hoor...
Robin is een vrolijk schatje van een ventje!
Ahaaa, ik denk dat ik je applecore-oplossing ken!
Goe weekend!!!!
xxx
Wat een schitterende baby, die ogen...
Groetjes
Ines
die lelijke lapjes worden zeker een prachtige (luie) quilt! veel plezier! en welkom terug in blogland!
Mooie vingerhoedjes zie ik hier voorbij komen en wat leuk dat je weer een bericht hebt geplaatst. Ben benieuwd naar de appeltjes. En wat een mooie foto van je kleinkind.
Twas weer super.Fijn dat je erbij was.
Fijn weer wat van je te lezen. Ik ben erg benieuwd naar je klokhuisjes. Wat heb je een prachtig kleinkind. Daar mag je echt heel fier op zijn!
Oh, wat een snoepje dacht ik al bij elke foto, met de mooiste op het eind :-)
Groetjes, Merel
Leuk logje met al die verschillende vingerhoedjes! Ik ben ook, heel rustig en voorzichtig, hihi.... begonnen.
En terecht ben je een hele trotse oma: wat een schattig kindje. Geniet er van hè Guute. Ze zijn zóóóó snel groot (zegt iemand, die al 7 jaar een supertrotse oma is)
groetjes,
Inge!
Ik weet de oplossing en snapte hem ook gelijk. Ik vindt het de top oplossing. Ik vond het fijn om je weer te zien en te spreken. Jullie waren precies wat ik nodig had en ben blij dat je blij bent met het scharenhangertje.
leuk je ontmoet te hebben en de lelijke lapjes... heb er allesinds veel plezier mee gehad, en je zal daar iets heel moois mee maken... wat een schattig kleinkind, om bij te smelten
o wat een heerlijk beebje!!!!!!
leuk je weer te lezen.en ik snap het nu wel hoe aan elkaar naaien
Jullie hebben topdagje gehad!En wat een heerlijk menneke is jullie kleinzoon!
Fijn dat je weer eens blogt! Die bees van jullie zijn altijd zo gezellig, goed gepland van Judith om ook langs te komen. En wat een schattig kindje, ik kan me heel goed voorstellen dat je daar trots op bent.
Ach Guute, wat kan jou het schelen? Lelijke lapjes, PRACHTIG kleinkind!!! Dus, zeg nou zelf.....
Zo te zien hebben jullie er een nieuwe vingerhoedjesverslaving bij,HAHA.
Wat een schattig ventje lacht ons daar toe.
Groetjes Roos
Azzegemaarleuthet!!!! Wat een geweldige foto van je kleinkind!! Die sprankelende oogjes! Schattig al die vingerhoedjes!! Lief scharenhangertje! Mooi weekend verder, liefs, Daniëlle
Bourgondiers en dan met applecores bezig, lol, gelijk heb je, met de naaimachine doen, zeker als de lapjes je tegen steken. Aaah wat een geweldige shot van kleinzoon!
Hoi,
Fijn dat ik eens een Belgische Quiltblog tegen kom!!!
Groetjes en tot binnenkort...
Ooooh verzucht ik bij de foto van je kleinkind, want ja ik begrijp hoe trots een oma zich kan voelen. Fijn om weer iets bij je te lezen Guute. Ik dacht steeds dat je het gewoon te druk had met je kleinkind en zo zal het wel geweest zijn, er gaat niets boven dat gevoel!
Een reactie plaatsen